Książka ta jest nie tylko zbiorem krytycznoliterackich rozważań nad twórczością znanego pisarza, ale raczej trójgłosem Merton–Camus–Miłosz w sprawach najważniejszych dla ludzkiej kondycji: cierpienia, miłości, wolności, śmierci.

Merton-mnich analizuje kontrowersyjną twórczość Camusa. Kompozycyjną zasadą rozważań jest pytanie: co ktoś taki jak Albert Camus ma do powiedzenia Kościołowi, chrześcijanom dzisiaj?
W powstanie esejów Mertona o Camusie „wplątany” był Czesław Miłosz. To za jego sprawą Merton zagłębił się w studiach o Camusie i o nim pisał. Dlatego jako swoiste posłowie w książce znalazły się dwa artykuły Miłosza o Camusie, „Diariusz paryski” i „Braterski rozmówca”.
Tłumaczenie: Renata Krempl
Posłowie: Czesław Miłosz