Niniejsze stronice dotykają niektórych aspektów teologii rumuńskiego prawosławia. Chronologiczna struktura wywodu oparta została, niczym pięciokolumnowy most, na pięciu postaciach, które można uznać za reprezentatywne dla tej teologii.

Są nimi: Neagoe Basarab, Piotr Mohyła, Paisij Weliczkowskij, Dumitru Stăniloae i Nicolae Steinhardt. Odpowiada im pięć miejsc, z perspektywy których uprawiali oni swoją refleksję, a są nimi kolejno: dwór książęcy, dwór biskupi, monaster, uniwersytet i więzienie. Każda z omawianych postaci oświetlona została z jednej strony biograficzno-teologicznym szkicem wprowadzającym, z drugiej zaś wyborem niektórych z jej tekstów. Nadto, niejako pomiedzy owymi kolumnami, dodane zostały pewne uwagi typu historycznego, dzięki którym czytelnik będzie miał możność otrzymania pewnej, nawet jeżeli ograniczonej, to zarazem bardziej kompletnej panoramy teologii i związanych z nią problemów rumuńskiego prawosławia. Zatrzymanie się nad kilkoma postaciami i ich tekstami powinno uczynić niniejszą prezentację bardziej konkretną i - ufam - zrozumiałą.
(od Autora)