Niniejsza książeczka nie ma charakteru popularno-naukowej biografii królowej Elżbiety Łokietkówny. Stanowi ona zbiór ośmiu niedużych szkiców oświetlających różne dziedziny jej aktywności. Panująca 60 lat na Węgrzech córka Władysława Łokietka nie doczekała się dotąd przeznaczonej dla szerszego grona odbiorców biografii.

Wydana w 1914 roku praca o królowej Elżbiecie, pióra znamienitego historyka Jana Dąbrowskiego, stanowi po dzień dzisiejszy jej jedyną gruntowną monografię. Oczywiście po upływie 85 lat od jej ukazania się można w niejednym książkę Dąbrowskiego poprawić bądź uzupełnić. Zainteresowanego Czytelnika odsyłam w tej mierze do zamieszczonych przy końcu książki wskazówek bibliograficznych. Niniejsza praca wnosi jednak nowe elementy w stosunku do dzieł wyżej omówionych. Autor starał się zamieścić szkice poświęcone takim zagadnieniom, które w pracy Dąbrowskiego zostały pominięte bądź ledwo zasygnalizowane. Znajdzie tu więc Czytelnik dokładną analizę wydarzeń, które rozegrały się na dworze w Wyszehradzie w kwietniu 1330 roku, kiedy to jeden z możnowładców węgierskich Felicjan Zach dokonał zamachu na rodzinę królewską; ustęp o pielgrzymkach królowej; omówienie zupełnie nie znanej w polskiej historiografii sprawy rzekomego leku wynalezionego przez Elżbietę, dzięki któremu miała dożyć tak sędziwego wieku czy wreszcie dokładne omówienie jej testamentu wraz z tłumaczeniem na język polski.