Książka składa się z trzech dopełniających się części. Modele lektury, poświęcone zostały analizie dotychczasowych refleksji krytycznych.

Rezygnując z porządku referującego autor proponuje typologię tych odczytań, tworząc paradygmat możliwych postaw krytyczno-badawczych. Aczkolwiek typologia została stworzona w oparciu o dorobek kuśniewiczologii, ma ona – w zamyśle – charakter uniwersalny, wpisując się bardziej w teorię krytyki niż historię lektury Kuśniewicza.