Książka ta zrodziła się z potrzeby refleksji nad obecnością mistycyzmu w szeroko rozumianym dziele Mickiewicza. Do tej pory związki poety z mistycyzmem sprowadzano do orzekania o konfesyjności (albo i nie) jego postawy religijnej i szukania - zazwyczaj heterodoksyjnych - źródeł jego inspiracji.

Relacje literatury romantycznej i mistyki w dziele Mickiewicza domagają się szczególnego namysłu badaczy. Wszak mamy wiele publikacji o mistycznym Słowackim, a o „mistycznym” Mickiewiczu tak naprawdę żadnej... Książka nie zawiera jednoznacznych rozstrzygnięć, co więcej, nie przynosi jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy Mickiewicz był mistykiem. Zapewne zrodzi to poczucie niedosytu. Ale trzeba mieć nadzieję, że z owego „braku” skorzysta przyszłość, niosąc nowe ustalenia, refleksje, interpretacje. Mickiewicz mistyczny niczego zatem nie zamyka, lecz - jak się wydaje - wiele otwiera...