Jerzy Długołęcki „Czas miniony niezapomniany”. Autobiografia obejmująca lata 1908 -1945. Autor, absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, zawodowo związany ze skarbowością, przedstawia swoje osobiste wrażenia i odczucia na tle wydarzeń historycznych, których był świadkiem lub o których słyszał w kręgu swojego otoczenia.

Niekiedy są to drobne fakty z życia osobistego i rodzinnego, anegdoty składające się na wyrazisty obraz epoki, w której na pierwszy plan wysuwają się końcowe lata zaborów, pierwsza wojna światowa, odzyskanie niepodległości i kolejna, druga wojna światowa. Akcja powieści toczy się początkowo w Warszawie, gdzie autor się urodził, następnie w Ostrowie Wielkopolskim i Poznaniu, dokąd wyjechali jego rodzice, a następnie w Lublinie, w którym zamieszkał z żoną, skierowany do pracy w tamtejszej Izbie Skarbowej; w Lublinie przeżył wojnę i natychmiast po ustanowieniu administracji polskiej podjął pracę w swoim zawodzie.